Alweer een nieuwsbericht over Stan: afgelopen zondag heeft hij weer geprobeerd om los te fietsen en dat ging helemaal goed! Hij stuurde goed en slingerde eigenlijk gelijk een stuk minder dan Colin.  Colin kan al los fietsen vanaf vlak voor zijn 4e verjaardag, maar vond het steeds nog wat eng. Dus nu zijn ze samen steeds bezig en maken er een soort wedstrijdje van! Ik was aan het filmen en Michel rende er achter Stan aan, dus Colin fietste even mee op een klein fietsje met zijwielen. Als ze allebei los fietsen is het beter om er dan met 2-en achter aan te hollen, want ze moeten nog wel een beetje op gang geholpen worden. Gisterenavond waren ze haast niet te stoppen en ging Colin al een mooi bochtje draaien. Ook hoeft hij nauwelijks meer op weg geholpen te worden.
Verder is het genieten van het mooie weer natuurlijk, vanmorgen even lekker met een boek in de tuin gezeten, ben zelfs een klein beetje verbrand. Vanmiddag geholpen op school met het paasknutselen, ook erg leuk om te doen! Daarna weer terug in het zonnetje. 
Morgenochtend weer de kleuters helpen met hun taakjes op de computers, dus zo kom ik mijn vrije tijd (nee, nog geen nieuwe baan) wel weer door.

Eerst kon ik het niet, nu kan ik het wel... helemaal alleen!

Vorige week woensdag zijn we bij de KNO arts geweest met Stan, volgende week woensdag wordt hij voor 1 dagje opgenomen en worden zijn keel- en neusamandelen verwijdert! Hopelijk zal dat net zo voorspoedig gaan als bij Colin vorig jaar. Stan is echter wel wat kleinzeriger dan Colin… maar wie weet schrijf ik hier volgende week wel een verslagje over onze 2e bikkel!

Werkstraf voor bommelding sinterklaasfeest
donderdag 26 maart 2009

Een vrolijke outfit en schmink op je gezicht, maar geen leuk sinterklaasfeest met pakjes op school: de kinderen van basisschool De Rubenshof werden in december de dupe van een tweetal bommeldingen. 

foto Johan Wouters/het fotoburo
(leuk dat ze weer die foto met Stan op de voorgrond geplaatst hebben, iets verder naar achter zit Colin ook)!

BREDA – De 44-jarige R. van L. uit Oosterhout, die 5 december met een valse bommelding een einde maakte aan het sinterklaasfeest op een basisschool bij hem in de buurt, is donderdag veroordeeld tot een werkstraf van 180 uur.

De rechtbank in Breda legde hem daarnaast een voorwaardelijke gevangenisstraf op van drie maanden. De uitspraak was conform de eis.
De man belde ’s ochtends naar de school met de mededeling dat er om 11 uur een bom zou ontploffen. Hij wilde zo een einde maken aan het lawaai dat het sinterklaasfeest met zich meebracht.

Bron: BN de Stem
http://www.bndestem.nl/regio/oosterhout/4725367/Werkstraf-voor-bommelding-sinterklaasfeest.ece

Tja en dan lees je dit als ouder, we hebben het immers van dichtbij meegemaakt, ik vind dat die R. van L. (goh wie zou dat toch zijn, wil de enige echte R. van L. nu opstaan) er maar mooi mee wegkomt! Maar goed, dan ga ik even nadenken over de inhoud van de taakstraf. Het schoolplein van de Rubenshof is toe aan een herinrichting, waarom zou je die vent hier niet voor inzetten, kan hij gelijk een donatie doen?
Aan de andere kant denk ik dat veel ouders die vent niet meer in de buurt van de school willen hebben. Dus nog even verder nadenken geloof ik.

Het was echt genieten de afgelopen dagen, je moest dan wel uit de wind en in de zon blijven zitten, maar heerlijk dat het was! Inmiddels zijn onze tuinsets weer schoon en ook de bestrating is weer vrij van groene aanslag, ook in de voortuin. Zelfs onze auto is weer donkerblauw, want deze heeft Michel gisteren na lange tijd weer gewassen! Hoe lang zou dat geleden zijn trouwens…

Stan was de afgelopen week weer verkouden en ik zelf ook. Mijn verkoudheid leek afgelopen vrijdag praktisch over, maar gisterenochtend voelde het ineens tamelijk beroerd, alle symptonen van alweer een kaakholte ontsteking. Dus flink aan het stomen gegaan, het voelt al weer iets beter aan. Met Stan ben ik vrijdag naar de huisarts geweest, hij had weer een oorontsteking en een beginnende keelontsteking. Dus wederom een nieuwe antibioticakuur. Binnenkort gaan we op bezoek bij de KNO arts, want dit kan zo niet langer doorgaan. De afspraak bij de huisarts was pas om 11.40 uur, onhandig, omdat de school om 12.15 uur uitgaat. Meestal moet je wel even wachten en dan zou ik zeker niet om 12.15 uur weer bij school zijn om Colin op te halen. Maar Colin zei dat hij mee ging naar de dokter, leuk spelen in de wachtkamer! Dus rond 11.30 ging ik mijn 2 mannetjes ophalen, Stan stond al klaar om mee te gaan, maar Colin wilde dus absoluut niet mee! De juf zei toen, laat hem maar lekker hier, het geeft niet als je later terug bent! Dus tegen half 1 Colin pas opgehaald. Wat is het dan toch fijn dat ze zo’n lieve en aardige juf hebben!

Het lentegevoel begint al meer en meer te komen, zeker als ik zo onze tuin in kijk. De krokussen staan volop te bloeien, maar het weer werkt nog niet echt mee. Om somber van te worden, niet dat ik daar gevoelig voor ben, maar wat zon doet je alles weer wat zonniger inzien. Inmiddels is ook de economische crisis niet aan ons voorbij gegaan, per 1 april ben ik officieel werkeloos. Door de stagnerende woningmarkt komt alles zo’n beetje stil te liggen. Aangezien ik het hier vrijwel nooit over mijn werk heb gehad zal ik nog wat uitleg geven over het werk dat ik al ruim 10 jaar doe. Ik werk dus in het notariaat en maakt levering- en hypotheekakten en verder alle werkzaamheden die daar bij horen. Sinds november 2007 had ik het geluk te werken bij een notaris in onze woonplaats waar ik dus lekker op mijn fiets naar toe kon gaan.

Als sinds 17  februari heb ik nu betaald vakantie om een nieuwe baan te zoeken, maar… dat valt niet mee! In het begin voelde het nog echt als vakantie, maar nu ik zo in mijn 4e werkloze week zit, begint de verveling al een klein beetje toe te slaan. Ik heb me ook voorgenomen vanaf nu niet meer bij te houden hoeveel weken ik al thuis zit. 
De dagen waarop ik normaal gesproken werkte worden Stan en Colin voorlopig nog opgehaald door onze lieve gastouder. We hebben nu een kortingsregeling met het gastouderbureau, dus dat zijn we kwijt als we dat nu gelijk opzeggen. Stel ik vind toch opeens ander werk, dan moeten we de kinderopvang weer opnieuw gaan regelen. Lastig allemaal. En een eigenlijk beetje stom ook, ik zit thuis en iemand anders haalt de kinderen uit school…

Op de meeste grote banensites staat mijn cv inmiddels geregistreerd en speur ik dus iedere dag langs dat hele rijtje op zoek naar iets waar ik op kan reageren. Het is mij wel duidelijk dat ik voorlopig niet bij een notariskantoor zal gaan werken, want daar is nu geen werk te vinden. Verder heb ik ook al contact met het UWV, maar omdat ik “te vroeg” mijn uitkering heb aangevraagd kunnen ze geen antwoord geven op mijn simpele vraag of ze mijn fax ontvangen hebben. Met als slotvraag van het UWV: heb ik uw vraag zo voldoende beantwoord? Nou nee, eigenlijk niet, maar goed, laten we dan toch maar ja zeggen om het gesprek zo snel mogelijk weer te beëindigen!

Het zet mij ook weer aan het denken. Wat voor baan zou ik graag willen hebben? Tja, toch het liefste weer hetzelfde werk, ook omdat ik daar de meeste ervaring in heb. Maar dat is dus geen optie, een administratieve of secretariële functie bij een zorginstelling of ziekenhuis lijkt mij ook wel leuk. Tijdens het lezen van allerlei personeelsadvertenties krijg je eigenlijk ook wel weer inspiratie. Dus echt heel erg is het ook weer niet om dagelijks al die banensites te bekijken. Ik merk wel dat het aanbod gestaag afneemt.

Verder maak ik me bijna iedere woensdagmorgen nuttig op school als computermama. Dat deed ik altijd al, maar zo voel ik me extra nuttig. Gisteren werd ik wel even gek, want naast de 6 computer-kleuters, liepen er nog 6 rond te rennen over de gang. Die overige 6 (waaronder Colin) zaten zogenaamd in de leeshoek, maar waren met boeken aan het gooien (ook in het kader van de boekenweek misschien) en tikkertje aan het doen! Dus op gegeven moment een aantal terug naar de klas gestuurd.

Als laatste na dit hele verhaal nog even een leuke foto, in het kader van het lente/zomergevoel. Stan en Colin waren afgelopen zaterdag naar de kapper geweest en hadden gekleurde gel in hun haar. Bij Stan is dat nog het beste te zien, die kiest altijd voor oranje, Colin kiest meestal blauw en dat vervaagt vrij snel met die lichte haren!

Nieuwe waterpistolen, gelijk uitproberen dan maar, wel beetje koud nog!