Dit is hem dan! Het kostte enige moeite om hem in elkaar te zetten, want: groot onhandig zwaar gevaarte. Zonder dat er ongelukken gebeurd zijn dus toch gelukt! Weer wat tuinopvulling erbij.

Colin is inmiddels helemaal opgeknapt, maar dat ging vorige week al heel goed.

Afgelopen donderdag zijn we weer nieuwe schoenen gaan kopen, bij Colin waren de oude schoenen echt te klein, Stan had nog ietwat ruimte over. 
Colin heeft nu maat 28 en Stan heeft maat 27. Gisteren had Colin al een ongelukje met zijn nieuwe schoenen, een plasongelukje toen ze bij de gastouders waren. 1 schoen was helemaal doorweekt, balen! Zoals de meesten wel weten: kinderschoenen zijn niet echt goedkoop! Ze ruiken gelukkig nog steeds naar leer en nu die ene aan het opdrogen is zie je gelukkig geen kleurverschil. Het zijn namelijk vrij lichte schoenen.

Gisteren was het dan zover, om 7.15 uur meldde ik me met Colin bij het ziekenhuis. Colin had geen idee wat hem te wachten stond, hij vond het reuze interessant allemaal. Ik had hem wel wat voorbereid, maar hoe maak je een kind van 3 duidelijk wat er gaat gebeuren als je trommelvliesbuisjes krijgt en je keel- en neusamandelen worden verwijderd?
Eenmaal op de afdeling werd hem toch wel duidelijk dat dit iets anders was dan een bezoekje aan de polikliniek. We kregen gelijk te horen dat Colin als eerste aan de beurt was, dit doordat bij hem de keelamandelen ook verwijderd werden.

Rond 8.30 gingen we de OK binnen. Het onder narcose brengen vond hij uiteraard eng, hij huilde dan ook even, maar doordat ik hem herinnerde aan zijn ventolin-inhalator was hij snel wat rustiger en onder zeil. Ik dronk in de wachtkamer een kopje thee en werd al snel weer geroepen, Colin lag al op de uitslaapkamer. Om 8.45 uur waren we al weer terug op onze kamer, de junglekamer. Colin huilde natuurlijk, maar toen ik hem op schoot had was hij snel getroost. Hij ging gelijk wat drinken, maar het ijsje wat hij kreeg wilde hij toch liever niet. Ik kreeg het toch voor elkaar 5 stukjes daarvan in zijn mond te stoppen. Als snel ging hij een beetje praten, was alert en wees van alles aan in de kamer, want deze was geheel in junglestijl! Doordat de anderen niet geholpen waren aan de keelamandelen (Colin kreeg het ”hele pakket”) mochten zij rond 10.30 uur al weer naar huis en toen wilde hij ook wel gaan! Maar we moesten nog even blijven. Toen wilde hij toch nog wel een ijsje. Met 5 minuten werkte hij een raket met smaak naar binnen, prima dus! We kregen van de zuster een flinke bak met DVD’s en Colin wilde graag Pipo zien. Ook heeft hij nog wat gespeeld in de speelkamer.

Om ongeveer 12.30 uur mocht het infuusnaaldje eruit en om 13.15 uur waren we weer thuis. Daar viel hij op de bank al snel in slaap voor een uurtje. Hij werd huilend wakker, want ja, droge keel natuurlijk. Ik moest even flink op hem inpraten om hem te laten drinken. Maar toen ging het wel weer.

Hij heeft gisteren al weer wat gegeten, paar stukjes cake en ontbijtkoek. Hij ging gelijk slapen in zijn eigen bed en om 22.30 heb ik hem nog een zetpil gegeven (van 500 mg) en nog wat water.
De nacht is hij zo goed doorgekomen, Stan was wel rond 1.00 uur even wakker, ik dacht eerst dat het Colin was! Maar Colin was pas om 6.30 uur wakker. Hij heeft toen wat water gedronken en ging gelijk weer in bed liggen. Hij heeft nog tot 8.00 uur geslapen. Hij ging eigenlijk al weer van alles eten, vla, boterham, ijsjes, muffins, snoepjes en koekjes met chocola! Dus aan zijn eetlust mankeert niks. Rond 15.00 uur viel hij op schoot in slaap en toen heeft hij nog heerlijk 1,5 uur op de bank liggen slapen.
Als avondeten wilde hij wel wat broccoli en stukjes kipfilet. En natuurlijk als laatste weer een ijsje, nummer 3 van deze dag. Ik mocht toen ik hem in bed gelegd had vanavond nog even naar zijn keel kijken, wat een ruimte zeg! Je ziet enkel 2 witte streepjes, dus ik vind het niet gek dat hij gelijk al zo goed eet. Die amandelen zaten echt in de weg.

alweer bijna voorbij, vanavond onweersbuitje met regen,
maar die mooie dagen hebben we alvast meegepakt

En deze aardbei is de oogst van onze eigen nog kleine plantjes

Stan en Colin stonden er vanavond nog met volle bewondering naar te kijken.
Nu ligt er dus in de keuken 1 aardbei klaar die we dan maar door de midden gaan snijden, want de rest is nog lang niet goed! Grappige vorm heeft hij vind ik, net een poppetje zonder hoofd!

Met dank aan mijn vader voor de stekjes. Ik had zelf aardbeienzaad gezaaid, maar dat groeit niet zo hard. Eerst dacht ik dat het zou mislukken, maar ik heb toch nog een 5-tal miniplantjes kunnen redden.

Sinds vorige week vrijdag is Colin overdag helemaal droog en Stan heeft deze week ook geen luier meer om gehad overdag. Ze hebben deze week 4 dagen gelogeerd bij opa en oma Jansen op de camping in Zeeland en hebben het natuurlijk erg getroffen met het weer. Op de camping liepen ze veelal in onderbroek/zwembroek en t-shirt (thuis ook trouwens), dus dan is een ongelukje wat minder erg. Stan is dus sinds dinsdag overdag ook droog.

Vanavond een klein ongelukje bij Stan, maar dat was al onderweg naar het bad. Ideaal dit weer dus voor de zindelijkheidstrainingen! Vanmorgen was Colin trouwens ook droog de nacht door gekomen, dus het gaat ineens erg goed! Nu moeten we eigenlijk een spaarpotje gaan maken van het geld dat we uitbesparen aan de luiers. Dit waren er de afgelopen maanden eigenlijk al veel minder omdat Stan al sinds januari de bruine hoopjes in het potje en op de wc doet. Bij Colin duurde dat wat langer, maar die wilde gewoon niet op het potje zitten. Maar gewoon op de wc (graag wat privacy, de deur moet dicht), ging dat ook alweer een tijdje goed! Vorige week vrijdag zei hij nadat hij uit bed kwam ineens: ik hoef nu geen luier meer om!

Tot slot nog een foto van Stan en Colin, geef ze ieder een bak met water, zet ze in de schaduw en ze zijn uren zoet zonder te verbranden in de felle zon! Alleen af en toe even het water bijvullen! Het water mag ook niet te koud zijn, lauw is wel goed!