Vandaag was het zover, het eerste kerstdiner van Stan en Colin op school! Na het werk had Michel Stan en Colin op tijd opgehaald, dus nog even snel verkleden, de lampionnen pakken en de zelfgemaakte gehaktballetjes opwarmen. Die had ik gisterenmiddag al klaargemaakt.
Om 18.00 uur stonden we weer op het schoolplein, wat ze allemaal erg spannend vonden. Ik ging snel naar binnen, gehaktballetjes bij het overige eten neerzetten. Het zag er erg gezellig uit, er stonden zelfs plastic champagneglazen klaar. De kleuters verzamelden eerst op hun eigen schoolplein, toen gingen ze door de school naar het grote plein aan de voorkant. Daar werden wat kerstliedjes gezongen, je kon er warme drankjes krijgen. Vlak voor we weggingen kwam er zelfs nog een kerstman. Ik dacht gelijk: oh nee! Ik ben al een tijdje bezig om met name Stan te vertellen dat de kerstman bij kindjes ver weg cadeautjes brengt en dat Sinterklaas bij ons in Nederland komt en al is langsgeweest (het blijft geen feest met al die cadeau’s!). Nu was er op school vanavond dus een kerstman!
Rond 19.30 gingen we ze weer ophalen, ze hadden het leuk gehad, de lampionnen waren wel een stuk platter (voorspelbaar)! Thuis aangekomen heb ik eerst nog warme chocolademelk voor ze gemaakt, rond 21.00 uur lagen ze pas in bed. En net terwijl ik dacht dat Stan al bijna in slaap gesukkeld was na het voorlezen van een kerstverhaal, begon hij ineens honderduit te vertellen over die kerstman: het was een nep-kerstman, hij was helemaal niet echt! Het was gewoon meneer Maris in een kerstmannenpak! Het klonk zo bijdehand! Zowel Stan als ik moesten er erg hard om lachen! Meneer Maris is de concierge en die had vandaag zijn laatste werkdag, als kerstman dus, en gaat lekker van zijn pensioen genieten.

En zo zagen ze eruit vanavond:

Bommelding verstoort sinterklaasfeest

De melding kwam rond negen uur binnen. Dat heeft de politie bekendgemaakt.

De schoolleiding heeft alle kinderen die juist begonnen waren aan het sinterklaasfeest overgebracht naar een naburige sporthal. De politie heeft de omgeving afgezet en onderzoekt het gebouw met een bomverkenner. Meer informatie kan de politie nog niet geven. (bron ANP)

De volgende foto’s maakte ik zelf voor de bommelding!

Het eerste Sinterklaasfeest dat Stan en Colin op school zouden vieren was ineens totaal verpest!

Inmiddels is er iemand opgepakt, klik hier voor een artikel van BN de Stem. En wie staat daar op de eerste foto? Juist Stan, als je goed kijkt zie je ook Colin op de achtergrond!

Ja, het begint weer te sneeuwen! Kijk, daar komen Stan en Colin weer aan met hun stoeltjes. Zo zaten ze gisteren dus ook al voor het raam. En dit was het begin van het eerste pak sneeuw van dit jaar.

Jammer genoeg was het al donker toen er eindelijk genoeg lag om te gaan sleeën, maar we hebben wel sneeuwballen gegooid. Vorig jaar had ik skibroeken gekocht (voor een slee middag bij de skibaan in Rucphen) en die had ik aangetrokken bij Stan en Colin. Bij Stan was de broek nog steeds te groot trouwens. Ze vonden het geweldig om met de sneeuw te spelen. Doordat het zo hard sneeuwde heb ik geen foto’s gemaakt, wel heb ik even gefilmd, maar de camera werd erg nat.

Sinds afgelopen maandag zijn Stan en Colin weer naar school gegaan, daar is inmiddels alles versierd vanwege Sinterklaas. Als ze ‘s morgens de school binnenkomen wordt er iedere morgen Sinterklaas muziek gedraaid! Volgende week zijn er contactavonden, als voorbereiding op de rapporten. Daarover later meer. Verder is alleen Michel nog ziek (en zielig) en hoesten we nog even lekker door met zijn allen!

En verder was het vandaag zover, het allerlaatste bezoek aan het consultatiebureau! Van te voren had ik ze verteld dat ze een prikje in hun arm zou krijgen, daar reageerden ze vrij rustig op. Oma Jansen ging met ons mee, zodat ik ze bij het onderzoek even apart mee naar binnen kon nemen, zonder dat de ander dus voor stoorzender kon spelen! Bij binnenkomst eerst wegen en meten.
Voor de laatste keer komen hier de resultaten:
Stan woog 14,9 kilo bij 103,5 cm;
Colin woog 16,6 kilo bij 109,5 cm.
Allebei nog steeds aan de lichte kant en Stan aan de kleine kant, maar dit alles steeds in de opgaande lijn zoals dat al de hele tijd gaat.
Verder zijn ze beiden goedgekeurd, ook de ogentest was weer geslaagd. Bij Stan is het misschien raadzaam bij terugkomende keel-, neus- en oorklachten contact op te nemen met de KNO-arts. Colin’s longen klonken redelijk goed, alhoewel hij nu weer meer asmatische klachten heeft. Dit komt ook een beetje door de tijd van het jaar.
Als laatste de inentingen, de DKTP. Deze kregen ze pas nadat ze om de beurt de onderzoekjes gekregen hadden. Colin als eerste, hoefde geen pleister en gaf geen kik! Daarna Stan, wilde wel een pleister en gaf ook geen kik. Wat een kanjers! Naar verwachting zullen ze er verder geen last van hebben.