Vandaag gingen we toch maar even kijken bij de intocht van
Sinterklaas in Oosterhout!
Het was erg druk, maar Stan en Colin vonden het prachtig.
Ik had uitgelegd dat Zwarte Pieten niet eng zijn en dat ze altijd
wat lekkers bij zich hebben voor kinderen. De eerste groep Pieten
die voorbij kwamen gaven Colin een reclamefoldertje, waar hij
dan ook gretig zijn tanden in zette. Je begrijpt natuurlijk wel dat
de teleurstelling duidelijk van gezicht te lezen was! Gelukkig had
de volgende Pieten groep wel gewoon kruidnootjes bij zich.
Hier maakte Stan een blunder bij: van de hele hand die hij kreeg
aangeboden pakte hij slechts 1 snoepje! Gelukkig greep papa in!
Ook werden er speculaasjes uitgedeeld, dus dat was alvast ter
compensatie van de lunch!

Op de melodie van Piet Piraat zong Stan van de week het
volgende Sinterklaasliedje:
Sinterklaas sinterklaas schip ahoi hoi hoi, Sinterklaas, Sinterklaas
schip ahoi hoi hoi!
Maar vanavond hebben we toch echt Sinterklaas kapoentje geoefend,
want anders zou het wel eens kunnen zijn dat er niks in die
schoenen terecht komt.

Vandaag mochten we weer naar het consultatiebureau. We hadden eigenlijk in augustus de afspraak moeten hebben, maar ze waren ons vergeten. Het was trouwens erg moeilijk om telefonisch een dubbele afspraak te maken, maar uiteindelijk toch gelukt. Ze hadden Stan en Colin liever apart in willen plannen, maar dat vind ik dus onzin en nog onhandig ook!

Samen met oma Jansen haalde ik Stan en Colin iets eerder op van school. Daarna naar het bureau gelopen. Eerst werden ze als altijd gewogen en opgemeten. Voor de geïnteresseerden hier de resultaten:
Stan woog 13,3 kg bij 95,3 cm;
Colin woog 14,7 kg bij 100,5 cm.
Daarna kregen ze een ogentest. Ik besloot als eerste met Colin te gaan, want die werkt over het algemeen niet echt mee met zulke onderzoekjes. Maar het ging heel goed, zelfs een moeilijk plaatje wist hij te benoemen. Ze krijgen met deze ogentest brilletjes op waarvan dan bij de ene het linkeroog dicht zit, bij de ander het rechteroog.
Daarna ging ik met Stan naar binnen voor de ogentest. Stan deed ook goed zijn best, maar Stan is altijd wel in voor een grapje. Bij een van de kleinere plaatjes bleef hij maar taart roepen, zou hij nog weten dat we pas onze verjaardagen vierden? Tussen alle taart door riep hij ook af en toe nog een juist woord, dus hij zag het allemaal nog wel helder in ieder geval!
Allebei waren ze dus geslaagd voor de ogentest. Er werd me nog wel gevraagd of ik flink met ze geoefend had. Nee dus, ik had Stan de plaatjes uit het groeiboekje 2 keer laten zien, Colin slechts 1 keer.
De andere testjes gingen ook goed, blokjes in een vormenstoof doen, van blokjes een zogenaamde vrachtwagen maken (4 blokjes achter elkaar en 1 er boven opzetten en er dan tegen aanduwen), met een potlood een rechte streep trekken. Stan maakte de vrachtwagen perfect, de gekleurde blokjes zette hij in precies dezelfde volgorde als de arts, Colin deed dat uiteraard op zijn eigen manier. Colin hield het potlood op de juiste wijze tussen zijn vingers en Stan pakte hem gewoon met zijn vuist vast. Dat waren dan weer de verschillen die opvielen. Maar goed, het zijn ook gewoon 2 heel verschillende kinderen!
Ook werden hun longen nog even beluisterd, dat was bij allebei in orde. Bij Colin geen asmatisch gepiep meer. Voorlopig stoppen we dus met de Ventolin en bekijken even hoe dat gaat.
Over 2 weken hebben we weer de follow up controle in het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam, hopelijk willen ze allebei weer net zo vrolijk mee werken.