Op een grijzige sombere herfstdag zou ik niet zo snel op het idee gekomen zijn om lekker de middagboterhammen in de tuin op te eten. Maar Colin heeft altijd zijn eigen plannetjes. Toen ik zei dat ik boterhammen ging smeren en vroeg of ze naar binnen kwamen zei Colin: Neehee… moet effe boterhammen buiten opeten! Stan doet alles na wat Colin doet (Stan is soms net een kopieerapparaat), dus toen heb ik samen met Stan en Colin vanmiddag de boterhammen buiten opgegeten. Het was lekker fris, zo rond de 12 graden, maar we zaten uit de wind. Ook hadden we onze winterjassen aan! Het smaakte Colin zo goed dat hij al snel vroeg om “nog meer”! Stan laat altijd veel korstjes liggen, maar toen hij zag dat Colin nog een boterham met hagelslag als een soort toetje kreeg, wilde ook hij nog meer! Dus pakte ik gewoon de restanten van zijn afgeknabbelde boterhammen (hij had de kaas er tussen uit gegeten) en deed daar gewoon nog wat hagelslag op. Zo werden de korstjes toch nog bijna allemaal opgegeten door Stan. Colin was toen allang klaar met zijn boterham met hagelslag en zei: zo nu is het genoeg! Ik ben klaar met eten! Stan was het daar helemaal mee eens: ik ga weer spelen hoor mama!
Michel bleef trouwens lekker binnen. Terwijl hij een klusje in huis deed (in opdracht van … een nieuwe vensterbank vastzetten!) kon hij in alle rust en behaaglijk warm zijn boterhammen naar binnen werken.

Afgelopen maandagmorgen zijn Stan en Colin weer naar de voorschool geweest, ze vinden het nog steeds heel leuk. Sinds deze maand gaan ze ook op donderdagmiddag, opa en oma passen die dag op. Zij wonen vlak bij het schooltje, dus dat is makkelijk. In de gang heb ik inmiddels een verzameling schilder- plak- en tekenwerkjes hangen!
Het was maandag nog lekker weer, dus na school konden ze gelijk weer de tuin in om lekker te fietsen. Ik was binnen bezig met hun boterhammen, toen ik opeens Colin wat hoorde zeggen over een vies rozijntje. Ik ging naar buiten en vroeg wat er dan was. Hij zei toen dat het rozijntje niet lekker was. Dus toen ik hem vroeg wat hij dan in zijn mond gestopt had, wees hij naar iets dat op de tegels lag… dat bleken restanten van een lieveheersbeestje te zijn! Ik vroeg hem gelijk zijn mond open te doen, daar zag ik nog wat restanten zitten! Colin dacht dus dat hij een rozijntje had opgeraapt, maar dat was dus een lieveheersbeestje. En die smaken erg smerig, want Michel had er tijdens een fietsritje wel eens per ongeluk eentje ingeslikt!

Afgelopen zondag was het heerlijk weer om een boswandeling te maken, dus gingen we ‘s middags even naar het Mastbos in Breda. We waren uiteraard niet de enige die op dat idee gekomen waren, het was erg druk. Aan de rand heb je een speelbos, daar liepen we als laatste doorheen. Er zijn daar een soort hutten gemaakt van allemaal losse taken die tegen bomen aan leunen. Sommige kinderen haalden al die takken dus los om er mee rond te zwaaien, wel wat gevaarlijk af en toe. Colin deed dit ook, naar goed (slecht) voorbeeld en bezorgde zo zichzelf een hele grote kras op zijn wang! Inmiddels valt dat niet meer op door een aantal flinke muggebulten, er zat helaas een mug op zijn kamertje. Dus gaan we weer regelmatig op muggenjacht.

Siliconenborsten bij mannen!
Gezien op Nu.tv klik hier

Dus bij het zien van een imponerende mannelijke borstkas kunnen we ons voortaan ook de volgende vraag stellen: fake of real, nep of echt?
Eerlijk gezegd krijg ik het er niet echt warm van. Toch heb ik het behaaglijk warm, maar dat komt omdat alle verwarmingen in ons huis eindelijk sinds afgelopen dinsdag zijn aangesloten. De laatste 3 doen het nu ook, nog 1 erbij in de woonkamer, 1 in de gang (dat merk je heel goed) en 1 op Stan’s kamer, maar daar is het meestal wel wat warmer door de late middagzon daar.
Dus kom maar op met die winter, wij zijn er klaar voor!

Ja, hallooooooooooo!

Nou ja, waarom ook niet?