We hebben een lekker weekje achter de rug (of toch niet?). Het positieve is dat Colin best goed geslapen heeft, het negatieve is dat Stan niet goed sliep deze week! Is nachtelijke stoorzender nummer 1 eindelijk redelijk stil, gaat stoorzender 2 onze nachtrust verstoren!
En het vervelende van een huilende Stan midden in de nacht is dat Colin daar dus niet doorheen slaapt, helaas.
Stan slaapt meestal wel door Colin’s geschreeuw heen! En Stan kan er niets aan doen, hij is ziek geweest. Hij had hoge koorts en last van oorpijn. Maandag zijn we bij de dokter geweest, maar waarschijnlijk ging het om een virale infectie. Maar… ik krijg sterk het gevoel dat alles zo genoemd wordt bij kleine kinderen, van loopneusjes, snotoogjes tot een tintelend gevoel in de rechterteen? Ook dacht de dokter misschien aan de 6e ziekte vanwege uitslag, maar dat deed mij meer denken aan allergie vanwege de zonnebrand creme. Colin had namelijk dezelfde uitslag.

Sinsdien slaapt Stan dus slecht. En eet slecht. Met name avondeten gaat gewoon bijna niet. Op voorhand denkt hij dus dat iedere maaltijd “blotellammen” bevat! Oftewel vertaalt in normaal nederlands: boterhammen. Paaseitjes daar vraagt hij trouwens nog wel steeds om.
Gisteren dacht ik ineens te zien dat er misschien wel een kies aan het doorkomen is. Het hele melkgebit is allang door, dus dan zou het een blijvende kies zijn? Het blijft toch een beetje giswerk wat er nu aan de hand is.

Vandaag hebben ze in ieder geval weer lekker van het mooie weer kunnen genieten. De lunch werd buiten opgegeten.

Zo konden ze gelijk even de nieuwe zonnebrillen uittesten. Op de achtergrond trouwens onze kerstboom met kluit die 8 euro kostte. Vanuit de woonkamer is hij (in januari al hoor) met pot en al de tuin in gezet en daar staat hij nu nog steeds. Hij doet het nog goed, ik twijfel nog steeds of ik de buitenverlichting er in zal hangen. We gaan hem in ieder geval niet in de tuin planten om zo na 10 jaar ons eigen dennebos te hebben…

En sinds vandaag hebben we naast twee 3-wielers ook een echt fietsje met zijwieltjes. Colin fietste er zo op weg, Stan heeft iets meer moeite om bij de trappers te komen, maar ook hij kan er mee fietsen. Nu dus nog een 2e erbij, want de eerste ruzie om “grote fiets” is al een feit.

Ook dit was weer een aankoop via marktplaats, niet nieuw meer dus, maar heel erg leuk. Het is een gazelle jungle fiets (12 inch). Het kleinste maatje fiets dus, maar het zadel moest wel op de laagste stand.

Al een tijdje heeft Stan soms de gewoonte om zijn broekspijpen omhoog te trekken, voorbij zijn magere knietjes! Michel heeft eens een keer tegen Stan gezegd dat hij sexy benen heeft als hij dat doet. Dus sindsdien zijn die blote beentjes van zowel Stan als Colin sexy benen.
Ook de harige papa benen en de niet zo slanke benen van mama zijn sexy benen. Stan kan dit op een erg leuke manier zeggen en wij hebben er veel lol om.
Als hij in zijn autostoel zit, trekt hij ook vaak die broekspijpen omhoog, jawel daar zijn ze weer, die sexy benen!

Onlangs liep ik bij de Zeeman naar binnen om wat paasrommeltjes te kopen. Daar liep ineens een volslanke verkoopster met een rok aan en panty’s… ze stond recht voor de buggy waar Stan en Colin gezellig in zaten, benen op ooghoogte dus.
Ik was er eigenlijk helemaal niet op bedacht, maar ineens klonk daar het piepstemmetje van Stan:
oeh… sexy benen!

De verkoopster keek me heel vreemd aan, een beetje alsof ze het niet goed verstaan had. Terwijl ik zo koeltjes mogelijk net deed alsof ik helemaal niets gehoord had en de buggy direct met een sierlijke boog de andere kant opdraaide zei Stan nogmaals: oeoehoe, sexy benen!
Ik grabbelde maar wat in een bak met wat troepjes die ik zeker niet nodig had. Bij de kassa aan gekomen stond diezelfde verkoopster weer achter de kassa, precies weer die benen op ooghoogte van mijn kleine buggyzittertjes. Ik reed vliegensvlug de buggy door tot voorbij de kassa. Ik had me toch echt geen houding meer weten te geven als hij het nog een keer gezegd had! Stan had trouwens niets in de gaten, hij keek toevallig (gelukkig) net de andere kant op. Anders had hij het waarschijnlijk wéér gezegd!

Toen ik het verhaal thuis aan Michel vertelde vond hij het geweldig natuurlijk, maar op zijn vraag of het inderdaad sexy benen waren, moest ik hem teleurstellen! Nu is dus de taak aan Michel om Stan wat meer smaak bij te brengen!