Het trappenlopen gaat hier steeds beter,
zelfs bij Stan met zijn kortere beentjes!
Onze eigen trap, die open is, vinden ze allebei
nog wel een beetje eng. Vandaag liepen ze
wel samen naar beneden, terwijl ik achteruit
voor hun liep. Dat ging, op wat duwen en
voordringen van Colin, best goed!
De trap op de sportschool waar ik train, is
voor Colin inmiddels echt een makkie!
Met zijn 3-en gingen we vandaag weer naar beneden,
Colin zoals altijd voorop.
Terwijl Stan nog bovenaan stond, stond Colin al
bij de deur. Roept Stan ineens heel hard:
“Nee Colin, niet zo snel, effies wachten!”
Colin draait zich om, aarzelt geen moment en komt
de trap weer opgelopen, om halverwege natuurlijk
tegen Stan aan te botsen!
Colin krijgt hier natuurlijk ook allang elke deur in
huis open, maar Stan lukt dat nog niet. Soms
schakelt hij dan gewoon wat hulp in:
“Colin, jij deur openmaken!”
En natuurlijk wil Colin dat wel even doen, zodat ze
samen nog even het toilet kunnen inspecteren.