Vers uit het vet, zelfgebakken natuurlijk, door Michel!

Colin met oliebol, meer poedersuiker op Colin
dan op de oliebol!

Stan met oliebol!

Het eerste jaar dat Stan en Colin naar het vuurwerk gekeken hebben! We wilden ze eerst laten liggen, maar toen we zagen wat ze aan de overkant van de straat op gingen stellen, leek het ons beter ze maar even wakker te maken. Het leek op een mega ratelband, maar het viel uiteindelijk wel mee. Het viel niet mee om Stan wakker te krijgen, maar eenmaal wakker ging hij al snel zelf aan het ratelen!
Ze zijn ruim een uur beneden geweest en Colin vond het op een gegeven moment niet leuk meer, zat te bibberen en werd helemaal zenuwachtig. Later zei hij steeds maar: vuurwerk is stom, vuurwerk is stom! Gelijk had hij eigenlijk wel! Stan vond het prachtig en kreeg er niet genoeg van, ook toen er al bijna niets meer te zien was!
Verder heb ik me er op de laatste dag van 2006 over verbaasd om het aantal kleine kinderen dat rondliep met gewone aanstekers en tassen vol met vuurwerk….. geen ouders in de buurt te bekennen!

De kerstdagen zitten er weer op! Het was een drukke periode voor Stan en Colin. Dit begon al afgelopen zaterdag, toen mijn ouders een etentje gaven ter ere van hun 40-jarig huwelijk! De primeur voor Stan en Colin in een echt restaurant! We waren nog niet eerder uit eten geweest met onze kleine mannetjes (MacDonalds reken ik niet mee, was ook geen succes)!
Het ging prima, het was een ideaal restaurant om met kinderen heen te gaan (goed bedacht mam!), namelijk een wok/teppanyaki restaurant! We hebben lekker gegeten, voor de kinderen was er friet met frikandellen enzo. Stan en Colin begonnen eigenlijk gelijk om “moesse-appel” te roepen, maar dat stond er niet. Bij navraag hadden ze in de keuken toch wel appelmoes, dus dat ging lekker over de friet heen! Als toetje hebben ze heerlijk gesmuld van een lekker ijsje! Het eten verliep voor ons wel wat rommelig, want Stan en Colin bleven natuurlijk niet de hele tijd in die kinderstoelen zitten!
Het kinderhoekje was uit het zicht en in de buurt van de automatische buitendeur (ze stond al een keer bijna buiten)! Naar kinderhoekje toe moest je een trapje af naar beneden en 1 kindje maakte daar een hele lelijke val, dus vandaar dat we er steeds bij bleven. En Stan en Colin zijn ook nog te klein om ze daar zomaar achter te laten.
Maar goed, als je eten te koud was om op te eten, kon je dus gewoon weer opnieuw opscheppen!

We waren laat thuis, Stan en Colin lagen om ongeveer 22.45 uur in hun bedjes. Dus hadden we verwacht dat Stan en Colin lang zouden uitslapen zondag, maar dat was niet zo, 8.15 uur hoorde we Stan alweer heel druk kwebbelen!

1e kerstdag zijn we naar opa en oma Jansen geweest. Daar was een hele grote verrassing voor Stan en Colin en ons: mega veel cadeautjes bij de kerstboom! Ze zijn een tijdje bezig geweest met uitpakken en zijn heel erg verwend met speelgoed en nieuwe kleding!
Met zijn allen ‘s avonds van een heerlijk buffet gegeten. Stan en Colin hebben er wel wat van geproefd, maar zij hadden ‘s middags ook al van alles gesnoept, dus veel hebben zij niet meer gegeten. Wat suikerbrood ging er nog wel in. Die avond lagen ze er rond 21.30 uur in, maar Colin heeft echt heel erg onrustig geslapen door alle drukte.
Om 9.30 waren ze wakker gisterenochtend, dat was dus het begin van 2e kerstdag! Bewust hadden we voor deze dag niets ingepland. De planning was dat Michel een begin zou maken met het ophangen van de radiatoren en dit keer kwam er eens iets terecht van zijn planning! Ik heb dus lekker een beetje op de bank gehangen en chipjes gegeten met Stan en Colin. Die vinden dit altijd een echt feest!

Vandaag heeft Michel weer een aantal radiatoren opgehangen, zodat hij morgen een begin kan gaan maken met het aanleggen van de verwarmingsbuizen en het ophangen van de laatste verwarming in de woonkamer en in de badkamer. Kunnen we het hier eindelijk eens een beetje warm gaan stoken! Zal tijd worden, of niet dan? Morgen en overmorgen moet ik nog werken en zijn Stan en Colin 2 dagen bij opa en oma Jansen, dus dan lopen wij in ieder geval niet in de weg!

Gisteren was het zonnig en koud winterweer, goed weer voor de Winterefteling dus (daar is die rare foto natuurlijk gemaakt, voor 1 van de lachspiegels in het Land van Laaf)! We waren gisteren allemaal op tijd wakker, dus kwam ineens het plan om naar de Efteling te gaan. Zo gezegd, zo gedaan! We waren er met Stan en Colin nog niet eerder geweest, alhoewel we in de buurt wonen. Het was een geslaagde dag, het was eigenlijk niet echt druk. We zijn als eerste met de Pagode de lucht ingegaan om van het uitzicht te genieten, Stan en Colin vonden dat wel best. Daarna het Carnaval festival, waar Stan op het allerlaatst de schrik van zijn leven kreeg: de foto! De betreffende foto kochten we dus niet, want hij stond er huilend op! Vreemd dat hij schrok van die flitser, want eerder begroette hij de grote brullende aap heel stoer met OEEEEOEEE!
Daarna naar het Land van Laaf, waar we in de Monorail gezeten hebben, dat vonden ze heel erg leuk. Toen naar de Droomvlucht, maar daar vond Stan 1 stukje ineens veel te donker, het duurde ook net wat te lang voor hem. Grote paniek weer, maar toen hij er uit mocht ging hij al weer snel verder met brood eten. Dat was dus de laatste attractie waar we in gingen. Daarna zijn we dus naar het Spookjesbos geweest, daar keken ze hun ogen uit. En ik ook, want daar was ik nog nooit zo lang geweest! We zijn niet tot het einde gebleven. Het park was open tot 20.00 uur en ‘s avonds zou het park dan in kerstsfeer verlicht zijn. Maar rond 15.30 uur stonden ze wel een beetje op instorten.
En de handjes van Stan waren op een gegeven moment echt blauw van de kou. Ze deden zelf steeds hun wantjes uit, maar Stan wilde ze op een gegeven moment toch wel weer aan. Om 17.15 uur zou het gaan sneeuwen bij vrouw Holle volgens het programma, maar toen zaten wij allang weer lekker warm binnen in ons huis en stonden alle foto’s al op de computer.