Met name Colin was niet gecharmeerd van Sint en zijn Pieten,
Stan keek net alsof het hem geen bal kon schelen.
Ik heb Colin zelfs nog een stukje op mijn arm gedragen,
hij bleef nog wel eventjes nasnikken…

Afgelopen donderdag en vrijdag had ik na drie jaar weer eens een uitstapje naar de Maasvlakte.
Daar is het Maritiem Trainings Centrum (RISC/Nutec) te vinden waar allerlei trainingen worden gegeven die betrekking hebben op offshore werkzaamheden, zoals werk op boor/productie eilanden, schepen enz.. Maar ook de brandweer kan zich daar goed uitleven op nagebootste situaties.
Voor mij waren het twee dagen gevuld met theorie en praktijk oefeningen die betrekkingen hebben op de overleving op zee, de helikopter ontsnapping, brand preventie en EHBO.
Donderdag ochtend al vroeg uit de veren op weg naar de maasvlakte, normaal is dit maar een uurtje rijden, maar met het voorspelde weer kan je maar beter het zekere voor het onzekere nemen. We begonnen de ochtend met een stuk theorie en EHBO, allemaal herhaling, maar soms is het goed om dingen weer eens te horen. Na een ochtend theorie was het tijd voor de lunch en na de lunch zouden we gelijk doorgaan naar het zwembad om de helikopter ontsnapping te gaan trainen. Deze training bestaat uit 8 oefeningen, bij de eerste 6 moest je gebruik maken van een air pocket. Tijdens iedere oefening zit je in een cabine die de helikopter moet voorstellen. Iedere oefening wordt deze cabine te water gelaten en zal snel zinken. De ene keer gaat de cabine recht naar beneden en de andere keer draait deze 180 graden om. Tijdens het afzinken heb je nog enkele seconden de tijd om het mondstuk van de air pocket in je mond te stoppen en diep adem te halen. Vervolgens de air pocket activeren en uit te ademen. Je blaast dan je eigen lucht in een soort ballon, waaruit je kunt blijven adem halen, dit kan natuurlijk niet onbeperkt, maar het geeft je wat meer tijd om te ontsnappen.

De volgende dag ging ik op hetzelfde tijdstip weg, maar het verkeer zat dit keer niet mee.
Maximaal in de file en was dan ook maar net op tijd. Kon me gelijk in een brandweer pak hijsen om vervolgens wat brandjes te blussen. Het ging met name om wat te doen bij brand en welke brandmiddelen kan ik gebruiken. Zo hadden we poeder, schuim, CO2 blussers en natuurlijk water. Het was wel leuk om te zien wat er gebeurd bij verkeerd gebruik van brandblussers. Hierdoor wordt de brand soms vele male heftiger.
‘s Middags gingen we weer naar het zwembad om een overlevingstraining op zee na te bootsen.
Het zwembad wordt dan een geweldig stormachtig golfslag bad, met wind en regen. Net echt, maar buiten waaide het op dat moment een stuk harder. Allereerst moesten we op diverse manieren een platform verlaten (touwladder, net en knopentouw). Eenmaal in het water, kregen we diverse oefeningen om ervoor te zorgen dat de overlevingskansen worden vergroot. Met name onderkoeling is hetgeen waar voor gewaakt moet worden. Zo moesten we in een grote cirkel drijven om de zichtbaarheid voor de reddingshelikopter te vergroten en een ketting vormen om niemand kwijt te raken wanneer we naar een vlot zwommen. In het vlot klimmen en daar nog wat theoretische dingen aan te horen.
Erg inspannend, dat wel, ik heb er nu nog spierpijn van. Tja dat heb je als je de hele dag op een stoel achter een computer scherm zit.

Echte mooie foto’s heb ik niet kunnen maken van
de sneeuw. Het werd gisteren al donker toen er
pas echt een flinke laag lag, vanmorgen was het alweer
aan het wegsmelten.
Maar het wintersportgevoel was er wel opeens.
Dus maar weer even wat oude foto’s bekeken,
want een skivakantie zit er voorlopig niet in.

voor de oplettende kijkers: de achtergrondfoto van
het geboortekaartje van Stan en Colin.
Het Sella Massief gezien vanuit Val Gardena, Dolomieten,
Italië….. zucht!

en wie hebben we hier?

Hallo?

Nog even een vervolg op het onderwerp “nieuwe bril”.
Geen nieuwe wc bril, maar het brilleke voor op mijn neus!
Al eerder schreef ik dat ik bij de plaatselijke opticien
lelijk op mijn neus keek, toen ik wat brillen op mijn neus
wilde zetten: we gaan over een kwartier sluiten was
de nijdige mededeling!
Pearl heeft er dus echt 1 klant minder bij, want ik ben
vorige week naar de stad geweest om bij Specsavers
mijn geluk te gaan beproeven.

Alles ging heel vlot, ik werd snel geholpen, de meting werd
zeer deskundig op 3 verschillende manieren uitgevoerd
inclusief oogdrukmeting. Leuk montuurtje uitgezocht.
Ik zal hem weliswaar meestal even dragen als ik mijn
lenzen uit doe ‘s avonds, maar het bijziende oog wil
ook wat. Michel kon het allemaal niets schelen, terwijl
hij er dus tegen aankijkt en ik alleen maar er doorheen.
Mannen kun je dus beter niet meenemen met het
uitzoeken van een nieuw montuur.

Vandaag zou mijn bril dus klaar zijn. Omdat het hier in Brabant
ook flink gesneeuwd had, moest Michel gisterenavond de auto
buiten laten staan, omdat de poort geblokkeerd was door
de sneeuw. Dus eerst sneeuw scheppen, auto sneeuwvrij,
maken, dan Stan en Colin warm inpakken, eindelijk klaar voor
vertrek!

Door de blubberige sneeuwrommel glibberden we de straat
uit. Gelukkig waren de overige straten inmiddels vrij schoon.
Op de weg door het bos, zagen we dat de storm van gisteren
heel wat schade had aangericht. Overal lagen afgebroken
grote takken. Sommige hingen nog half afgebroken
gevaarlijk boven de weg te bungelen. De opruimdienst
had ook weer wat te doen dus deze zaterdagmorgen.

Bij het parkeerdek aangekomen, glibberden we naar een
plekje toe. Michel kon het niet weerstaan even een demonstratie
te geven van het ABS systeem…. Het werkt wel in ieder geval!
Overal lag nog half gesmolten sneeuw, echt super glad was
het. Op een plekje waar wat minder sneeuw lag, klapte ik
onze twintraveller uit. Michel bracht eerst Colin, daarna
Stan. Met de lift gingen we naar beneden toe en eindelijk
waren we dan weer bij de Specsavers. Ik gaf de bestelbon
af aan één van de dames. Het duurde even voor ze weer
terug kwam met de volgende medeling:

“uw glazen zijn nog niet binnen, als ze binnen zijn dan bellen
we even, sorry voor het ongemak”.

Geeft niets, was mijn antwoord en ik dacht bij mezelf,
ach ja, we waren toch in de buurt…
Het kwartiertje parkeren kostte 1 euro en op de koop toe
hadden we allebei natte sokken.

voor de liefhebbers:
klik hier
voor een plaatje van het uitgezochte montuur, de kleuren
zijn echter anders, gedeelte om de glazen is doorzichtig,
de poten zijn blauw!