Sinds vrijdagmiddag zijn onze schatjes weer thuis, Michel is al weer wat opgeknapt, maar is nog wel aan het hoesten met name ‘s nachts valt dit erg op! Nadat ze bijna een week door opa en oma Jansen vertroeteld zijn, is er nog niets veranderd: als Stan een geluid produceert (gillen bijvoorbeeld) schrikt Colin nog steeds ontzettend! Samen in de box gaat dus goed voor ongeveer een minuut of 5, handig hé?
Daar Michel nog steeds ziek is en het volgens onze huisarts om een zeer besmettelijk griepvirus gaat, zijn Stan en Colin tijdelijk logeren bij opa en oma in Oosterhout. Ook ben ik vanmiddag druk bezig geweest met het regelen van de vervolginentingen tegen het RS virus. Eigenlijk zouden ze die 4 x krijgen en hadden ze laatste op 31-1-2005 gekregen, maar het leek ons toch verstandiger dit nog een 5e en 6e keer te laten doen. Het recept van de kinderarts was echter maar geldig tot eind januari en was dus al verlopen, gelukkig kreeg ik vandaag de nieuwe recepten binnen en de verzekeringsmaatschappij had al een machtiging afgegeven die geldig is tot april. Volgende week woensdag krijgen ze dus de 5e inenting, weer een hele geruststelling, alhoewel het geen volledige bescherming biedt.
Bij de verzorging van mijn 2 kleine mannetjes, is daar sinds gisteren ook de zorg bij gekomen voor een wat groter exemplaar met de naam Michel. Hij is ziek, hij had gisteren zelfs bijna 40 graden koorts en lag de hele dag in bed. Vandaag ging het iets beter en af en toe helpt hij mee met het geven van een flesje met een mondkapje op, echt geen gezicht, hahaha! Maar leuk is dus anders, want kuchende en zieke mensen houden wij dus al weken bij Stan en Colin vandaan, die zijn nog steeds erg kwetsbaar en hebben absoluut nog geen reserves als ze ziek zouden worden. Zelf mankeer ik gelukkig nog niets, behalve dan een inmiddels herstellende zere nek, wat blauwe plekken en pijnlijke armen, knieën en schouder, opgelopen bij een partijtje karten afgelopen woensdagavond! Er waren een aantal personen die dachten dat ze in botsauto’s zaten volgens mij!
Het kleine kamertje van Colin schiet dit weekend niet op natuurlijk, maar daar merkt hij verder niets van hoor, hij slaapt er heerlijk en ik heb inmiddels nieuwe gordijnen van Winnie the Pooh opgehangen en zo ziet het er toch nog gezellig uit.
Vanavond slaapt Colin voor het eerst in zijn kleine nieuwe (reserve)kamertje (de hoop is er toch nog dat we de bedjes toch weer bij elkaar kunnen zetten over een tijdje), hij liet zich net met maar een klein beetje protest in zijn bedje leggen! Maar hij protesteert eigenlijk altijd, meestal valt hij daarna vanzelf in slaap en nu dus ook. En meneertje Colin had een aardig vol buikje, want voor de verandering wilde hij ineens meer drinken. Ook goed hé! Stan is vanavond met papa op stap! Ze zijn naar de ostheopaat, want Stan blijft toch nog wat gespannen en wij vonden het toch nog even nodig, ik ben benieuwd hoe de ostheopaat daar over denkt. Het kleine kamertje is trouwens nog niet helemaal af, de plinten, plafondafwerking en de vensterbank moeten nog gebeuren, maar dat komt dit weekend nog wel (of wie weet nog later!). In de kamer waar Stan slaapt zijn trouwens ook nog steeds geen vensterbanken, dus dat moet dan allemaal maar eens te gelijk gebeuren.
