tja…
woensdag, december 28th, 2005Er is nu helemaal niets meer aan te veranderen,
het is onze eigen stommiteit geweest. Onvergeeflijk
is het, waanzinnig dom zijn we geweest.
Hoe hebben we dat nou toch kunnen vergeten?
Vanavond onder het eten hadden Michel en ik het
er opeens over:
we hebben geen foto’s gemaakt tijdens de kerstdagen,
erg hé?
We hebben hier 2 digitale camera’s liggen (om van
het aantal gewone camera’s nog maar niet te spreken)
en we hadden er geen één bij ons!
Wat een flutouders zijn wij zeg! Op sommige dagen
maken we er wel 20, nu in 2 dagen helemaal geen één,
noppes, niets…
Ik kan natuurlijk altijd nog een foto van ze maken,
terwijl ze bij ons kitsch gekleurde glasvezel kerstboompje
zitten, maar… dat is niet echt geweldig vind ik!
![]()
Dan maar wat interessante ontwikkelingen
vermelden: Stan is ineens begonnen met kruipen
en Colin zit ook steeds vaker op zijn knietjes.
Zal ik dan binnenkort toch mijn 2 vloerwissertjes
moeten missen? Al buikschuivend maken ze
namelijk iedere dag de vloer schoon hier!
![]()
Allebei trekken ze zich ook zomaar ineens op in de
box. Het gaat ineens snel zeg!
Wat zijn wij weer trots, het zijn toch iedere keer
fantastische mijlpalen die ze bereiken, want het
is en blijft bijzonder dat 2 ooit zulke ontzettend
kleine maar dappere mannetjes dat toch presteren!
Toch heb ik vlak na hun geboorte een aantal malen
gedacht: hoe moet dit ooit goed gaan komen?
Steeds kreeg ik beetje bij beetje het vertrouwen
dat het toch best goed zou kunnen komen en
daarom zijn deze mijlpalen zo belangrijk voor
ons. Het lijkt allemaal zo vanzelfsprekend maar
dat is het beslist niet. Wij hebben heel veel
geluk gehad en dat realiseer ik me iedere dag
opnieuw. Het had ook heel anders kunnen lopen
allemaal…



